KM 1 t/m 12: Easy Does It

KM 1: 10u20 Eindelijk klinkt het startschot voor wave 3. Twintig minuten later dan de toppers mogen wij eindelijk op pad. Runkeeper aan, oortjes in. We zijn er klaar voor. Langzaam komt de meute in beweging en na één of twee minuten passeren Kim en ik ook de startstreep en gaat de reis van vandaag beginnen.
Tegen beter weten in ga ik toch al op zoek naar bekenden op de Coolsingel. Maar zowaar, totaal onverwacht, vlak voor het kruispunt met de (West) Blaak staan Patricia en Chris. We zien elkaar en zwaaien. Ik dacht dat ze eerst naar de start van de 10 km zouden gaan kijken. Achteraf kreeg ik ook te horen dat ze zich hadden vergist. Just my luck :-)

KM 2: Wat een machtig mooi kleurrijk spektakel, die duizenden lopers die ik voor me op de Erasmusbrug zie dansen. We lopen in een rustig tempo mee met de menigte en halverwege de weg omhoog hoor ik iemand mijn naam schreeuwen. Ik zie Chantal met haar lange blonde haren en blauwe ogen langs de kant naar me zwaaien. Haar man doet vandaag ook mee aan de marathon en zij zal hem voor een groot deel op de fiets begeleiden. Ik zwaai terug met een glimlach voor deze ongeplande ontmoeting en merk hoe leuk deze onverwachte momenten aanvoelen op een dag als vandaag.
Aan de andere kant van de brug op de korte zijde voor het KPN gebouw verwacht ik Claudia. Damn! Ik zie haar niet staan. Hoe kan dat nou? Voordat ik daar antwoord op kan geven komt ze echter in beeld. Ze staat 50 meter verder, precies in de bocht met een zee van ruimte voor zich zodat ze vrij zicht heeft. Ik zwaai en zeg dat het goed gaat (Duh! Na 2 km …) en we lopen door. Vlak voor de bocht naar de Laan op Zuid hoor ik mijn naam alweer! M’n zussie roept wat naar me want we waren haar al voorbij dus ze rent schreeuwend ff een paar meter achter ons aan. Ik had haar eigenlijk niet verwacht daar te zien dus weer hartstikke goed voor de motivatie. Vijf supporters in de eerste twee kilometer gespot! Daar moeten we het waarschijnlijk grotendeels mee doen voordat we bijna 3 uur later weer de Erasmusbrug zullen oversteken denk ik nog.

KM 4: ‘Going wrong’, een lekker maar relatief onbekend nummer van Armin van Buuren knalt nog heel even door m’n koptelefoon en mijn gedachten dwalen af … Maar terwijl Armin bijna gaat slapen zie ik in de verte de contouren van de machtige Kuip opduiken en als het goed is, is de timing van het volgende nummer daar exact op afgesteld en ja hoor. Terwijl we de voetbaltempel naderen is de trance muziek vervangen door ‘Mijn Feyenoord’ van Lee Towers. Je moet jezelf toch steeds stimuleren gedurende de 42.2 km dus deze geplande match tussen muziek, achtergrond en prestatie in-the-making geeft gewoon een mega grote glimlach op m’n gezicht. Ik geniet en m’n koppie swingt zachtjes heen en weer in het stralende zonnetje …

KM 5: Vlak voor de Kuip steken we de straat over naar de andere rijbaan en terwijl we langs het politiebureau lopen (toeval?) zie ik ineens een bekende van ILH/RMD naast me lopen: Marisa! We hadden elkaar vrijdag al ontmoet bij het ophalen van de startnummers en grappig dat we elkaar hier weer zien. Schouder aan hoofd lopen we heel kort samen en wensen elkaar succes. Haar tempo ligt hoger dan het onze dus we zien Marisa en haar man langzaam van ons weglopen. Veel tijd om erbij stil te staan is er niet. De eerste, qua drukte gevreesde drinkpost komt eraan … EN HIJ STAAT AAN DE VERKEERDE KANT VAN DE WEG!!! Teringzooi! Moeten we door die menigte van rechts naar links met een hoek van 45 graden oversteken … Dan maar laten schieten???? Nee, in ieder geval een bekertje water meepakken. Drinken is zo belangrijk op een dag als vandaag, dus gewoon doen. Sportdrank heb ik sowieso nog in m’n bidon. We grijpen een bekertje en ik schreeuw gelijk naar Kim dat we door moeten blijven lopen, niet gaan wandelen …

KM 6: Ik heb net m’n 2e zakje isotone gel geopend na wat gekluns en gestoei en hoor Kim ineens iets roepen. Ik kon het niet direct verstaan maar toen ik achterom keek en haar de rijbaan zag oversteken richting de bosjes wist ik al genoeg. Hahaha … ruim 5 km onderweg en de eerste plaspauze was een feit. Ik dribbel langzaam verder op de John F Kennedylaan en na een korte onderbreking loopt Kim weer naast me. Mooi, let’s go!

KM 7: We zijn inmiddels gedraaid naar de Adriaan Volkerlaan. Het saaie stuk op zuid begint nu echt nu de Kuip uit onze rug is verdwenen. Hé daar heb je Haagsche Harry! Een wat oudere man in geel/groene ADO kleuren die een rollator voortduwt voor het goede doel. Eerder die week werd hij door TV Rijnmond geportretteerd en misschien heeft ie wel ff tijd voor een praatje, maar hij gaat helaas te snel. ‘Is het niet een btje valsspelen?’ dacht ik nog bij mezelf …
Halverwege de Adriaan Volkerlaan zie ik ineens de vriendin van Marlon aan de linkerkant staan. Gisteren waren ze beiden aanwezig op de pastaparty bij Gusto en vandaag was zij supporter van haar mannetje … en ik was haar naam even vergeten (sorry Wendy ;-))… Dus tactisch op te lossen door te zwaaien als een gek en net voordat we voorbij rennen hebben we oogcontact en roepen we iets naar elkaar. Maar als zij daar dan nog staat, loopt Marlon dan nog achter ons??? We hebben wel dezelfde eindtijd voor ogen …

KM 8: Speaking of the devil ;-), Marlon rent ons in hoog tempo voorbij en roept wat tegen ons. Ik roep nog terug dat we hem later wel inhalen …

KM 9: Het eerste besef dat we trager lopen dan schema komt langzaam binnen. Terwijl ik eerst de organisatie in mijn hoofd beschuldig van het te laat plaatsen van het 8 km bord, Runkeeper geeft inmiddels 9,25 km aan, bedenk ik me dat de waarheid eerder omgekeerd zal zijn. Runkeeper heeft weer foutieve uitslagen gemeten onderweg en er klopt dus geen zak van de gemiddelde snelheid t.o.v. de start die vrouwtje Runkeepert iedere 250 meter in mijn oor fluistert. That bitch!!! We gaan dus te langzaam ipv te snel. Ook de check op het hardloopklokje van Kim bevestigt dat. Damn! Nou ja, we moeten nog bijna 4 uur lopen dus héél erg belangrijk is het nog niet toch? Dan moet de gemiddelde snelheid vanaf de start maar langzaam opgevoerd worden tot ongeveer 10 km/u vwb de Runkeeper stats, nog niet wetende dat over de totale lengte van de marathon Runkeeper er 3,5 km naast zou gaan zitten …

KM 10: Bij station Lombardijen is het best nog wel gezellig. Relatief veel mensen en lekkere muziek. We duiken onder het spoor door en naderen het 10 km punt. Kim stuurt me de goede kant uit want de andere weghelft is voor de business estafette die daar hun wisselpunt hebben. Ik kijk nog even of ik Roos, de vriendin van mijn neef Tim en zoon van m’n zussie toevallig zie staan. Beiden zitten ze in het estafetteteam van Loyens & Loeff, maar die lopen natuurlijk veel sneller. Tevergeefs. Bij het wisselpunt lijkt het in ieder geval wel een gezellig zooitje. Bijna jaloers op het feit dat zij maar 10.55 km per persoon hoeven te lopen … Watjes 😉

KM 11: Weer even terug naar ons eigen schema. Na 10 km lopen we bijna 6 minuten achter op het vooraf gestelde plan de campagne. Het gaat op zich wel lekker en is misschien wel beter om wat krachten te sparen voor de 2e helft … We pakken nog wat water en AA drink bij de drankpost en ik pak m’n 3e gelletje …

20150412_005

Klik hier om door te gaan naar het verslag van km 13 t/m 21 …

Klik hier om terug te gaan naar het verslag van km 0 …