Zondagmiddag 5 april, 13u, Kralingse Plas, Rotterdam

Er heerst iets … Met nog 7 dagen te gaan is de geest vd marathon overduidelijk neergestreken in Rotterdam. Onbewust zichtbaar voor de meeste mensen misschien, maar alle lopers weten het … De prachtige afbeelding van een viertal runners op het Nationale Nederlanden gebouw, de wapperende vlaggen op de Coolsingel, de verkeersborden die al klaar staan om definitief geplaatst te worden … Het aftellen gaat nu hard. Vanaf vrijdagochtend 10 uur kunnen de startnummers opgehaald worden bij het secretariaat in het WTC naast de Koopgoot. Maar voor die tijd … moet er toch nog wel een btje gelopen worden …
En waar anders dan in Kralingen krijg je nu al de meeste rillingen. Over een week staat het hier, o.a. op de Kralingse Plaslaan vol met enthousiaste supporters: blank, zwart, bruin, geel, man, vrouw, jong en oud, uit binnen en buitenland … Supporters op zoek naar hun eigen loperts of gewoon, omdat het 18+ graden wordt (wtf!) en de marathon dan altijd een groot feessie is in deze enige echte stad van Nederland.
Langs de Kralingse Plas en in het Kralingse Bos stikt het van de lopers. Solisten zoals ik zijn in de meerderheid, maar ook genoeg lopers met hun eigen fietsende supporter die ws al menig kilometer aan de zijde van vriend, vriendin, man of vrouw, papa of mama hebben doorgebracht. Ook lopen er natuurlijk duootjes en slechts bij hoge uitzondering zie je 3 of meer lopers bij elkaar. Je merkt dat men in gedachten al met volgend weekend bezig is. Er wordt nog wel af en toe gekeken, maar weinig gegroet. Ik heb het lopersvingertje weinig gezien, en zelf ook niet zoveel behoefte gehad om te groeten vandaag. Iedere tegemoetkomende loper wordt wel automatisch geanalyseerd. Zou hij of zij ook volgende week zondag meedoen? Een snelle scan van tempo, lichaamshouding, kleding en gezichtsuitdrukking geven een JA, een ZOU KUNNEN of een NEE. Ik geef veel JA-tjes vandaag. En zeker wanneer je tijdens je loopje iemand voor de 2e of 3e keer tegenkomt, dan verschijnt daar aan beiden kanten die kleine subtiele glimlach of halve knipoog. ‘Jij ook hè? Ik ook! Succes en mss tot volgende week!’, althans, dat is wat ik me inbeeld dat we tegen elkaar zeggen in die luttele seconden dat we elkaar passeren.
Deze ambiance helpt zeker mee in mijn trainingsrondje van vandaag. Door een knieblessure heb ik 15 dagen lang niet hardgelopen en ik ben nerveus. Een bezoek aan de fysio in week 1 en de sportarts in week 2 geven me het gevoel dat het wel kan, maar beiden adviseren ook (duh!) dat als ik pijn krijg tijdens dit trainingsloopje ik maar beter de 12e uit m’n hoofd kan zetten. Er hangt dus wel iets vanaf vandaag, vandaar dat ik ook wel gespannen ben. Gisteren nog even snel een kniebandage aangeschaft bij Runner’s World. Baat het niet dan schaadt het niet is m’n redenering. Wetenschappelijk is er weinig bewijs voor dat het echt helpt, maar de marathon is ook psychologie. Sterker, je mentale vermogen is misschien nog wel belangrijker om je door dat laatste stuk heen te slepen dan de kilometers die je in de afgelopen maanden getraind hebt. T.o.v. de langste duurloop heb ik nog een black hole van 10 km of ruim een uur inspanning. En trainen met een temperatuur tussen de 4 tot 10 graden in de afgelopen maanden is heel want anders dan lopen met een temperatuurtje van mss wel 18 graden. Dus, genoeg dingen om me druk over te maken. Laat ik me dan maar inbeelden dat die bandage ervoor zorgt dat ik me om m’n knieën geen zorgen meer hoef te maken …
Dus ik begin … Nee, wacht … Runkeeper toch maar aanzetten … Boeien!!! Nee, maar wel dus . Niet geregistreerd is niet gelopen. Tsjonge wat zijn we toch geconditioneerd tegenwoordig. Ik doe het maar omdat dan iedere 250 meter een Engels stemmetje tegen me zegt wat mijn gemiddelde snelheid is, op dat moment en vanaf de start. Een belangrijke factor straks (hopelijk) tijdens de marathon. FF knutselen, armband uit, telefoon eruit (want ik zie geen f.ck met deze zon), ff knutselen en yes, hij doet het, ik mag weg …
Ik had vooraf een dramatisch beeld voor ogen dat ik na 500, mss 1.000 meter naar m’n knie zou grijpen, met tranen in m’n ogen plaats zou nemen op een bankje op de steiger aan de noordzijde van de plas, om vervolgens na het maken van een fotootje en een post op Facebook naar het midden vd plas te zwemmen en me daar naar de bodem te laten zinken …
Oké, mss een btje overdreven, maar ik hield er wel degelijk rekening mee dat het wel eens een hele vervelende middag zou kunnen gaan worden. Maar, na 500 meter, geen steken … 1.000 meter, gaat nog steeds goed. Ineens voel ik m’n onderpoten … Man wat voelen die zwaar!! Wat is er gebeurd met mijn conditie??? Nou jongen, die is gewoon ruk! Neeeee, dat zal toch niet? 1,5 km onderweg en je bent al moe? No way … gelul … doorlopen … Zo voelt het altijd aan, eerst gewoon weer een btje op gang komen, dat bloed laten stromen, komt wel weer goed …
De metertjes tikken door, Runkeeper bevestigt dit … Het gaat best lekker. De brace is voelbaar maar er kan mee gelopen worden, en de knie lijkt geen last te ondervinden wanneer ie belast wordt. Op het laatste stuk op de Kralingse Plaslaan begin ik te wijfelen. Ik zou maar één testrondje doen, 5 km, daarna stoppen. Maar ja, het gaat best lekker, het is prachtig weer, en als ik vandaag geen 10 km kan lopen dan volgende week toch ook zeker geen 42,2 dus … ja, door … nog maar een rondje. Zal ik m’n sweater uitdoen gezien de warmte? Nee, hou maar lekker aan. Kan je wennen aan de temperatuur van volgende week zondag! Een btje afzien kan alvast geen kwaad.
En gelukkig gaat ook het 2e rondje zonder problemen. Het tempo lag wel te hoog. Volgende week zondag moet er zeker 1 tot 1,5 km per uur langzamer gelopen worden wil ik de man met de hamer niet tegenkomen, en er moet ook zeker meer gedronken worden. Kleine slokjes blijven drinken iedere 250 meter zou voldoende moeten zijn om dan tussen de 600-750 ml per uur naar binnen te werken. Het eindpunt komt in beeld, het bruggetje bij de rotonde waar ik m’n fiets heb geparkeerd. Ik durf een kleine glimlach op m’n gezicht te laten zien. Volgende week zondag ben ik er gewoon bij, tussen die 15.000+ andere idioten. Durf het nu bijna met zekerheid weer te zeggen